Showing posts with label කෙටිකතා. Show all posts
Showing posts with label කෙටිකතා. Show all posts

Tuesday, November 7, 2023

වැහිදා මනරං - 2

ඒ පටන් ගත් වැස්ස නැවතුණේ නැත. ලයිලා කෝපි කෝප්පයේ අන්තිම මන්ඩිය උගුරට හලාගෙන හිස් කෝප්පය පසෙකින් තැබුවාය. ඈතින් පෙළට ඇදෙන රතු කූඹි පෙළ තව මොහොතකින් ඊට අරක් ගනු ඇති බව මතක් වී ඇයට සිනා නැගිණි. දෂ්ට කළවිට අංශභාගය හැදුණාක් සේ දැනෙන රතු කූඹි දෙස පවා ඈ බැලුවේ අනුපමේය කරුණාවකිනි. 'එහෙව් මටනෙ මෙහෙම වුණේ' පපුව කඩාගෙන යන සුසුමක් නැගුණෙ මොහොතකින්ය. ඈ ගවුම හදාගෙන ක්‍රීම් පාට ටයිල් පොළවේ වැතිර තිබූ දිගු සුදු දෙපා ළං කර දණිස් වටා දෑත් යවා වඩා ආරක්ෂිතව ගුලිවූවාය. දැන් වැහි දෙකකි. කොළම දියකරවන වැහි දෙවියන්ගේ වැස්සය, කාත් කවුරුවත් නැති අඩ අඳුරු බැල්කනියේ ලයිලාගේ ආත්මය දියකරවමින් ඇදහැලෙන වරුසාවය. ඉන් කොයික වඩා වියරුදැයි දෙවියන් පවා වික්ෂිප්තව බලා ඉන්නට ඇතිය.

අහන් ඉන්නට කිසිවෙකුත් නැතත් ඈ නැගෙන්නට එන ඉකි ආයාසයෙන් වළක්වා ගත්තාය. ඒ ආයාසයටම ඇගේ දෙවුර ගැස්සේ. හදවත ගලක් එල්ලා ඇත්තාක් මෙන් බරය.

.... " ආකාශ්, අනේ ආකාශ්... මේ වැස්ස අරන් යන්න ආ..කාශ්.."

...."කොහෙ යන්නද ගෑණියේ... මේ මගෙ වැස්ස.. මම ආවේ.. මෙතන වහින්න.. උඹ තෙමෙනවා නං තෙමියං.. නැත්නං පලයං..!.."
හෙණ ගහන්නාක් වැනි ආකාශ්ගේ වචන තවමත් ඇගේ කණ්වල දෝංකාර දෙයි. මල් තුහිනයක් යැයි ඈ හිතූ ආකාශ්.. පිනි බිඳකටත් වඩා මුදු මොළොක් වූ ආකාශ්... රිදෙන්නට සිඹින්නවත් නොහැකිවූ ආකාශ්... අහිංසක අංගුලිමාල වූයේ කවදාද... දෙවියනේ කොහොමද...

හවස නේල් ආර්ට් දැමූ නියපොත්තක් ලාවට සපමින් ඈ කල්පනා කළාය. ගෙවූ ගණන සිහිපත්ව ඒ සැණෙකින් දතින් නිය ඇතැර දසැඟිලි විහිදුවා ඈතට කරමින් ඈ එහි හැඩ බැලුවේ කෙටි කොණ්ඩය දිගු මුදු ගෙලෙන් එක් පසෙකට දමාගෙනය. ලා රෝස පැහැය අහිංසකය, අහිංසක කිවූ සැණින් තමාට මජ්නු සිහිවන්නේ ඇයිදැයි ඈ ඊළගට කල්පනා කරන්නට ගත්තාය..

මේ මහ වරුසාවේ මජ්නු මොනවා කරනවා වන්නට ඇතිද..

මොහොතකට පෙර කොටුවේ පාරවල් යටකළ ජල කඳ මතක් වී ඇගේ ඇඟේ හීගඩු පවා පිපිණි. සෙම් කැහි කොටු මළ මූත්‍රා පවා සෝදාගෙන එන ඒ ජලකඳ ඇයට ගෙනාවේ කියාගත නොහැකි අපුලකි. ආකාශ්ගේ ජීවිතයේ සිටීම ඒ කුණු ජලකඳේ පාර සොයා යාමක් නම් තමා අනෝරා වැස්සේ මහා නගර මැදක සිටගෙන මජ්නු නැමැති පිරිත් පැන් කළය දෙසට දෝත දිගු කරනවාක් වැනියැයි ලයිලාට සිතුණේ හීන් සුසුමක්ද හෙළන ගමන්ය.

එයින් පැන් දෝතක් හරි ලැබෙනවා නම්...

#වෙන්ටසුජී

~✏️ Aash Weerasinghe

#AW #thaniya #medusa #medusasjournal #lka #adverseweather

කතු සටහන:
වැස්සට තෙමීම නිසා මගේ සර්කිට්-ෂෝට් වේ. හෙටත් වැස්සොත් ඔබ සියලු දෙනා මට වයිර කරනු ඇත. කාන්ට් හෙල්ප් පින්වත්නි. ඉවසන්ට.

වැහිදා මනරං

කොළඹ යට කරන මහා මුරුගසන් වරුසාවක් වහී. දේව පූජාවකට කහ දියර ඉසීමෙන්වත් පිරිසිදු කරන්නට බැරි, පව් පිරි නගරය උපන් දා පටන් කළ පව් සෝදවන්නට වැහි දෙවියෝ අදිටන් කරගත්තාක් වාගේ මහ වැහි හතක් වසී. ඒ වැහි හා හා පුරා කියා ප්‍රේමයෙන් මුසපත් වූ ප්‍රේමවන්තයකුට හෝ ප්‍රේමවන්තියකට රෝමාන්තික හීන අහුරු මුකුළු කරන වැස්සක් නොවේ. සතුටකට තෙමිය, නැටිය හැකි වැස්සක්ද නොවේ. ඒ වියරු වැටෙන විරහවක් වාගේ වැස්සකි. ඇගේ ඇහින් වැටෙන කඳුළු තරම් විශාල වැහි කඳුළු හලන වැස්සකි. කාස්ටක හිත්පිත් නැති මෘග කොළඹ විසින් වියරු වැට්ටවූ පිටගම්කාර අහිංසකයෙකුගේ පිවිතුරු ප්‍රේමයෙන් කොළඹ දියකරවන වැස්සකි. හිල් ටකරං වහලක් යට, හීතලට බෙලෙක් කෝප්පයේ හරිස්චන්ද්‍ර කෝපි උගුරක් බොන මජ්නුටද රන් පැහැ මැණික් කැටැති චැන්ඩ්ලියර යට රසමසවුළු ගන්නා පවුල මගහැර බැල්කනියේ ටයිල් පොළව මත ඉඳ සෙරමික් කෝප්පයක නෙස්කැෆෙ බොන ලයිලාටද එකසේ දැනෙන වැස්සකි. රොටියක් තනා ලුණු මිරිසක් අඹරන්නට අතේ පිච්චිය නැති මජ්නුට ද පොදි ගහන්නට සල්ලි ඇතත් රොටියක් තනන්නට නොදන්නා ලයිලාටද මේ වැහි වියරුව තම ආත්මයන් දෙදරවාගෙන ඇස් වේලි කඩාගෙන එන්නාවූ කඳුළු තරම් තදින් දැනෙන රාත්‍රියක දෙවියන් ද සරදම් කරනා හැටියක්දෝයි සිතේ.

ඉතින්, හෙටත් වැස්සොත්...

#වෙන්ටසුජී

~✏️ Aash Weerasinghe 

#AW #thaniya #medusa #medusasjournal #lka  #adverseweather #trafficincolombo

Sunday, September 3, 2023

මකුළුවා

 මකුළුවා කියන්නේ මොන වගේ සතෙක්ද කියලා කව්රු හරි මගෙන් අහල නෑ, ඇහුවොත්...
ඌ භයානක එකෙක්. හීනි දිග අට පය විහිදං සිටි සිටි ගාලා ඇවිදලා විතරක් මගේ කොඳු නාරටිය හිරි වට්ටවන්න විතරක් නෙවෙයි, ඌට පුළුවන් මගේ හීන දකින හැම රැයක්ම තත්පරයට කුඩුපට්ටං කරලා දාන්න! හරියට.. ඔව් ඒ වගේ..

මගේ බංගලාවේ දොර අරිද්දිම ඒ වගේ එකෙක් සිටිසිටි ගාලා දුවං ඇවිත් දොර උලුවස්ස දිගේ බිත්තියට නැග්ගා එදා හවස! ඊටපස්සේ ටික වෙලාවකින් ඌ ඇඳට උඩින් සීලීමේ එල්ලුණා උඩුයටිකුරු අතට.. ඌ එහෙම දකින්න උත්සාහ කළ ලෝකය මොනවගේ එකක්ද කියලා මම දන්නේ නෑ, හැබැයි ඌ දැක්ක ඒ ලෝකේ නොකඩවා ඌ දිහාම බලා හිටි නේත්‍රා යුග්මයක් තිබ්බ බව නං මට සහතිකයි. උන්ට නේත්‍රා යුග්මම හතරක්, සමහරුන්ට අඩුම හයක් තියෙනවලු. අපි දෙන්නට දෙන්නා එකට හතරේ අනුපාතේට උඩුයටිකුරු:යටිඋඩුකුරු අනුපානෙට අපි දිහා බලං හිටියා පැය ගාණක්. එතකොට තමයි අපේ ලයිට් අපිටම අරින්න තීරණය කරලා තිබ්බේ. කලුවරේ අතට අහුවුණ ෆෝන් එක තකහනියක් ඔබලා ෆ්ලෑෂ් ලයිට් ගහන් බලන් ඉන්න තරම් අපි අපිටම ආසක්ත වෙලා හිටියා පැය ගාණක්. හෙවණැල්ලත් එක්ක ඌ ඌට වඩා විශාල, මවාගත්ත පෞර්ෂයයක කිමිදිලා මෝහනය වෙලා වගේ හිටිපියෙන්ම හිටියා. 

මට ඇතිවුණා. 
කොහෙවත් ඉන්න ** මකුළුවෙක්ගේ ඊගෝවට ලයිට් ගහනවට වඩා වැඩ තියෙන බව මතක් වෙලා ජනේල් තිර අස්සෙන් අරහෙට මෙහෙට විපරම් කළාම දැක්කේ අහල පහල එළිය බව. වහාම ඉහළ ගිය ට්‍රිප් ස්විච් රාජය පහළට දාලා ආයෙත් එද්දිත් ඌ එතන එහෙමමයි! 

මගේ ඉවසීම පැන්නා. ඒක ඕනෑවට වඩා කෙනිත්තිලා පනින කොණේ තමයි තිබ්බෙ. ඌ දිහා බලාගෙනම නානකාමරේට රිංගලා නානකාමරේ බ්‍රෂ් තඩිය උරුක් කළා සීලිමට. 
ඌ මං බලාපොරොත්තු වුණ පාරේ යනවා වගේ හැරිලා මාව රැවැට්ටුවා.. ඔව් ඒ වගේ තමයි..
මාත් උද්‍යෝගයෙන් තව තට්ටුවක් දැම්මා සීලිමට. 
ඌ හිතන්න තප්පරයක්වත් නොගෙන සේද නූල් සූත්තර දියත් කරන් බිමට පැන්නා! මම පස්සට පැන්නා ඊට තප්පරයක ප්‍රමාදයෙන්.
ඔව්, මං පැරදුණා. ඌ පැනලා ගියා. කොහෙටද කොහොමද කියලා හිතන්නවත් වෙලාවක් වුණේ නෑ.

අමාරුවෙන් නැවිලා දණිපණි ගාගෙන මං ඌව හොයන්න පටන් ගත්තා. ආයෙමත් ෆෝන් එකේ ෆ්ලෑෂ් ලයිට් එක ගහගෙන. ඇඳ අස්සට ගිය බවට සැකය මගේ උදර කුහරය දෙදරවගෙන මොළේට නැග්ගා. 

මං හිතුවා හරි. ඌ හිටියා.
අඩුපඬු ටිකෙන් ගුලි කරන් බිත්තරයක්!
ඇඳ පහළ විට්ටමේ ඇතුල්පැත්තේ අස්සෙ හැංගිලා.
ටෝච් එළියට ඌගේ ඇස් කොණක ක්‍රෝධයක් දිලිසෙනවා. මට බය හිතුනා තමයි. බිත්තරයක් එක්ක ඌ මේ ඉන්න ගේම, මරාගෙන මැරෙන එකකට අන්තයි. ඌට පුළුවන් බිත්තරේ වෙනුවෙන් මේක ඌගේ එකම සහ අවසාන යුද්ධය කරගන්න. මම පසුබැස්සා.

ඇඳේ තට්ටු කරන්න ගසන්න පුළුවන් හැමතැනටම තට්ටු දාලාත් මට බැරිවුණා ඌව එළියට ගන්න. මහන්සිය අමාරුව මාව වෙලාගෙන හිටියේ පිඹුරෙක් වගේ. මකුළුවෙක් මදිවට පිඹුරෙක්!
එන දේකට මූණ දෙන්න බලාගෙන මම නිදාගත්තා. පුළුවන් තරම් වෙලාවක් ඇස් ඇරගෙන සිහිය අල්ලං හිටියේ. එතනින් පස්සෙ මොකක්වුණාද කියලා මං දන්නෑ. ඌ තාම බිත්තරේ අල්ලං ඉන්නවද නැද්ද කියලා මං දන්නෙත් නෑ.
බිත්තරේ බිඳුනොත් ඌට මොකද්ද වෙන්නේ කියලා මං දන්නෙත් නෑ. 
ඌ අද හෙට එළියට ඒවිද කියලා මං දන්නෙත් නෑ.
කොටින්ම ඌ ගැන මොකද කරන්නේ කියලත් මං දන්නෑ! 

~තනියා
✏️: Aash Weerasinghe 

#AW #thaniya #medusa #medusasjournal #lka